gedicht van Hans van Druten
Als tranen


mijn wangen gekruist
nieuw soort rivier gegroefd
naar binnen gericht
mijn hart uitgeslepen

kristalwand geketst
alle kanten geregenboogd;
alles afhankelijk
van workaholic

haar keus bepaalde mijn hart
richtte mijn smart
verlamde mijn hart
sloeg mij t'rug in verstand

net zoals zij
ging ik redeneren
fantaseren hoe het was
gevoel in mijn boodschappen tas